Product Review Suunto Eon Steel Black

Vakantie

Het is half december. Mijn eerdere vakantieplannen zijn in het water gevallen, dus ik boek een last minute reis naar Malta, om een paar technische duiken te maken op de wrakken daar. Het is off-season, dus er varen helaas geen boten uit: we zullen het moeten doen met de ondiepere kantduiken. Jammer, maar het is beter dan thuis blijven en duiken in het Oostvoornse meer. Het wordt een uitdaging om alle spullen mee te krijgen; de rebreather moet immers mee en de luchtvaartmaatschappij geeft geen gratis kilo’s weg. Ik begin met de Rebreather in zijn kist te stoppen, en ik vul de kist aan met losse spullen tot het maximum gewicht van 32 kg. De Suunto Eon Steel Black gaat bovenop, die moet mij gaan helpen met de planning en de decostops en doet dienst als back up computer voor de Shearwater die aan de rebreather vast zit. De batterij is opgeladen, en omdat die bijna 40 uur meegaat, hoeft de oplader niet eens mee op reis.

Instellen
Aangekomen op Malta begin ik met het in elkaar zetten van de rebreather. Ik maak de flessen eraan vast, en analyseer de gassen. Omdat de eerste duiken relatief ondiep zullen zijn, gebruik ik lucht als diluent. Ik start de Eon Steel in de CC Rec modus en controleer of de juiste gassen in de Eon Steel staan. Dit gaat heel makkelijk; de drie drukknoppen maken het navigeren door de menu’s erg eenvoudig. Ik heb van tevoren een OC Rec profiel aangemaakt in de Suunto DM5 desktop app dus de juiste instellingen staan er al in.

Dieper

Na een paar leuke duiken rond de 30 meter, wordt het tijd om iets meer diepte op te zoeken. Hiervoor gebruiken we een trimix mengsel als diluent. Ik start de Eon Steel in CC Tec modus: de juiste gassen staan er nu automatisch al in. Ook het extra bailout deco gas staat er al in; ik wil in geval van nood niet hoeven decomprimeren op een trimix mengsel. Rebreather getest, plan gemaakt en met m’n buddy doorgesproken. We maken vandaag twee kantduiken vanaf Gozo; de eerste duik op de Karwela en de tweede duik op de Cominoland, die er vlak naast ligt. Het zicht is vandaag niet geweldig. We zwemmen op ongeveer 20 meter diepte over de rand van de drop off van het rif af; de bodem valt onder ons weg en we zwemmen in het blauw richting het wrak. Ik ben vergeten om het digitale kompas van de Eon Steel te kalibreren dus ik hoop dat we goed uitkomen. Toch maar even controleren op mijn conventionele kompas of we wel de juiste kant op zwemmen. Na een paar minuten doemt er gelukkig een schaduw onder ons op: we hebben het wrak zonder problemen gevonden. Omdat we de iconische schroeven van beide wrakken willen filmen, dalen we af naar ongeveer 45 meter. De Karwela heeft twee schroeven met elk 5 bladen; heel bijzonder om te zien. We hebben afgesproken niet meer dan 20 minuten deco op te lopen omdat we nog een tweede duik naar de schroeven van de Cominoland willen maken die ook op deze diepte ligt. Als de Eon Steel ongeveer 15 minuten deco aangeeft, is het tijd om richting het rif te gaan zwemmen. Omdat we over de bodem terug zwemmen, loopt de deco tijd nog een beetje op voordat we bij drop off aankomen en de opstijging langs de muur kunnen beginnen.

Decostops

We maken op het gemakje de verplichte stops; zolang de rebreather blijft functioneren hoef ik geen gas switch te maken. Toch speel ik even met de settings en doe alsof ik op bailout over ga. Met een paar drukken op de knoppen is het geregeld. Ik zit zo in OC modus en heb ik 21/35 geselecteerd. Tijdens de stop op 21 meter schakel ik met een paar drukken op de knoppen over op EAN50. Gelukkig blijft de rebreather gewoon zijn werk doen, dus blijft het slechts bij een oefening.

Tweede duik

De tweede duik van vandaag staat gepland op de Cominoland, die slechts 50 meter naast de Karwela ligt. Ook deze duik gaat weer naar 45 meter en het oppervlakte interval was kort dus de bodemtijd gaat vliegensvlug voorbij. Ook hier filmen we de schroeven, en zwemmen nog even door het interieur van de Cominoland heen. Dan is het weer tijd om naar het rif te zwemmen voor de decostops. Deze keer houden we de Eon Steel gewoon in CC modus. Aan het einde van de stops controleer ik of het setpoint van de ppO2 die ik op 1.3 had staan, automatisch wordt teruggezet naar 0.7 zoals ik in de settings had ingesteld. Dit gebeurt inderdaad vanzelf op 4,5 meter zoals verwacht.
Oh ja… We hadden het bij het te water gaan natuurlijk al gezien: De trappen om het water uit te komen zijn verwijderd voor onderhoud. We moeten met de zware uitrusting op de rug over de rotsen het water uit klauteren. Even wachten op een golf en ik word een handje omhoog geholpen. Goed vasthouden en als het water zich terugtrekt snel gaan staan op de smalle rotsrichel. Hier helpt de Eon Steel helaas niet bij, dus ik zal echt zelf moeten klauteren over de scherpe rotsen.

We nemen ons voor om komend seizoen nog een keer naar Malta terug te gaan om een aantal bootduiken op de echt diepe wrakken te kunnen maken. Het maakt de Eon Steel niets uit, die durf ik daar wel mee naar toe te nemen.